سه‌شنبه ۲۴ مارس ۲۰۰۹

هر سال دريغ از پارسال



از روز ابتداي سال مي خواستم که حتما شکوائيه اي از سياستگذاران صدا و سيما از بابت اجراي بسيار بد و مغرضانه مراسم تحويل سال نو از شبکه يک سيما [ که شبکه اي است که در سرتاسر کشور قابل مشاهده و دسترسي است ] بنويسم.



چرا که واقعا هر سال گوييم دريغ از پارسال



هر سال به خوبي يادم هست که اگر ديگر بروال سالهاي نه چندان دور توپ بجهت اعلام تحويل سال نو شليک نمي کردند اما حداقل ترکيبي از صداي شليک آن و موسيقي تحويل سال که ترکيبي از سازهاي کوبه اي و بادي محلي است را از تلويزيون پخش مي کردند و قبل از آن هم خوب دعاي معروف مقلب القلوب که بطور دسته جمعي و در حرم امام رضا اجرا ميشد چاشني اين جشن بود و واقعا که همگي آنها زينت بخش سفره هاي هفت سينمان بودند و نويد سال جديد و بهار را مي دادند اما امسال واقعا غريب و دور از ذهن بود .
شرح ما وقع را خودتان ديگر بنقل از سايت BBC بخوانيد.



انتقاد از برنامه های تلویزیون ایران در لحظه سال تحویل



برنامه های تلویزیون دولتی ایران در لحظه تحویل سال 1388 در نبودن مطبوعات از سوی گروهی از وبلاگ نویسان مورد انتقاد قرار گرفته است .

بنا به گفته برخی از وبلاگ نویسان شکل پرداختن تلویزیون در شبکه های اول و سوم نوعی بی توجهی به لحظه سال تحویل و مایه دلزدگی مردم بوده است و یکی از دلایل استفاده مردم از شبکه های تلویزیونی خارج از کشور از جمله شبکه تلویزیونی بی بی سی محسوب شده است.


در شبکه اول لحظه سال تحویل با پخش اذان و نمایش تصاویری از مشهد و تصلویری از چهره رهبرجمهوری اسلامی همراه بود و شبکه سه که شبکه ویژه جوانان است در لحظه سال تحویل تصاویری از شهر قم را به نمایش گذاشته است.
در روز های گذشته هم به دلیل آنچه در تلویزیون ایران سوگواری برای درگذشت همسر آیت الله خمینی رهبر سابق جمهوری اسلامی میزان برنامه های دارای موسیقی کاهش یافته و برنامه های ویژه سوگواری افزایش یافته است.

مهم ترین رخداد سال نو در برنامه های رسمی دولتی در ایران پیام سالانه رهبری ایران و رییس جمهوری است که با نام گذاری سال همراه است. در سال های گذشته پس از چند سال که نام یکی از امامان شیعه یا پیامبر اسلام به کار می رفت سالی که ذر حال پایان گرفتن است به نام سال شکوفایی و نو آوری نامیده شد و در پیامی که در آغاز سال ابراز شد از حادثه دستگیری ملوان های بریتانیایی به عنوان نشانی از استقلال جمهوری اسلامی یاد شد.


در نخستین سال پس از انقلاب آیت الله خمینی در پیام نوروزی خود گفت که تا وقتی که ظلم در جهان هست ما عید نداریم و تعبیر هایی به کار برد که به گفته اردلان عطار پور روزنامه نگار در تهران از سوی مردم پایبند به نوروز به معنی کم اهمیت جلوه دادن نوروز دانسته شد. با وجود آن که بیشتر جناح های حاکم پس از انقلاب کوشیده اند بین نوروز به عنوان یک جشن مربوط به دوران پیش از اسلام در ایران و باور های اسلامی و به ویژه باور های شیعی هماهنگی ایجاد کنند

اما به گفته حسین باستانی روزنامه نگار ایرانی همواره بوده اند روحانیون و تندرو هایی که به اهمیت دادن بیشتر عید های مذهبی مانند عید آغاز دوران امامت امام اول شیعیان ( امام علی ) معتقد بوده اند و عید نوروز را با تعابیری به خرافه پرستی متهم کرده اند. در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد تلاش هایی صورت گرفت که از زمان تعطیلی نوروز که عملا در حدود دو هفته است کاسته شود اما با واکنش منفی مردم روبرو شد.


همچنین در سال های اخیر در تبلیغات رسمی کوشیده شده است تا در زمان هایی که عید نوروز با سوگواری های مذهبی همزمان شده است از اهمیت جشن عید کاسته شود و از مردم به خودداری از جشن و پایکوبی توصیه شده اند.
حتی در زمان همزمانی نوروز با اعیاد مذهبی هم عید مذهبی پیش از عید نوروز در بیان رسمی تبریک گفته می شودکه نشانه ای از ناهماهنگی گاه شماری ایرانی که مبنای عید نوروز است با گاه شماری عربی تلقی می شود که مبنای گاه شماری مذهبی در ایران است


احمد احرار روزنامه نگار ایرانی دوگانگی میان نگاه رو حانیون حاکم در ایران با سنت ایرانی نوروز را با زمان ورود اسلام به ایران در 1400 سال پیش مقایسه می کند که طی آن حاکمان اسلامی در آغاز با نوروز مخالفت کردند اما پس از مقاومت مردم ناچار به پذیرش آن و کنار آمدن با آن شدند.


با و جود همه بحث هایی که از سوی سخنگویان رسمی دولت برای تعبیر و تفسیر اسلامی و دادن مجوز اسلامی به بخش هایی از این آیین باستانی ایرانی نجام گرفته و با وجود سانسور و محدودیت موسیقی در داخل کشور به گفته ناظران موسیقی و سنت های مربوط به نوروز در میان مردم و به شکل غیر رسمی حفظ شده و هنرمندان و ایرانیان خارج از کشور در فراهم آوردن امکانات فرهنگی و موسیقی مربوط به نوروز و جشن های ملی در داخل ایران نقش موثری داشته اند.

http://www.bbc.co.uk/go/wsy/pub/email/ft/-/persian/iran/2009/03/090323_ag_tv_complains.shtml

شنبه ۲۱ مارس ۲۰۰۹

تکرار


سال 1387 با تمام خوبيها و بديها به پايان رسيد و من از خودم مي پرسم که خوب امسال چه جوري گذشت ؟ 366 روز که با شماره کلاسه پرونده 1387 مي شناسمشون چطوري بود ؟

من چطور بودم ؟ چقدر موفق بودم ....؟ آيا موفق بودم ؟

وبعد تازه يادم مياد... هر بار که سال جديد از راه ميرسه و اين سوالات مطرح ميشه تازه باز با خودم ميگم : موفقيت يعني چي ؟ به چه کسي آدم موفق ميگن ؟

وباز بعد از اينکه با خودم بر سر معيار هام کلنجار ميرم و در نهايت به اين نتيجه ميرسم که از خودم راضي نيستم با خودم عهد ميکنم که ديگه اين سوال رو از خودم نپرسم اما باز دوباره سال نو مياد و من از عهدي که با خودم بستم فراموش ميکنم

و باز سوال و باز تکرار و باز تکرار

دوشنبه ۹ مارس ۲۰۰۹

رعشه


با يکي از بچه ها راجع به شوخي هايي (1) که درباره ماهواره اميد در ايران به راه افتاده و از طنز طلبي جماعت ايراني و طنزهاي تلخي که در پشت آنها هست صحبت مي کرديم تا اين که در ميان شوخي ها بحث به ماهواره تلسکوپ هابل و خدمات ارزنده اي که در طول ماموريتش در حق علم و بشريت کرده و اينکه ماهواره اميد (2) جز يک ترنسميتر ساده که تنها موقعيتش رو در فضا اعلام ميکنه چيز بيشتري نيست رسيديم .

در ادامه بحث صحبت از عکس هايي شد که تلسکوپ هابل تا به حال به زمين ارسال کرده و اينکه از وسعتي در حال صحبت هستيم که نميشه برايش انتهايي قايل شد . اينجا بود که چند تا سوال وحشتناک تمام جونم رو به رعشه انداخت !

واقعا اين انتها کجاست ؟ اصلا شروعش کجاست که بخواهد انتهايي داشته باشد ؟ ما در کجاي اين بيکران هستيم ؟؟

امروز که هنوز اين پست را ننوشته بودم خبر از پرتاب ماهواره اي جديد از آمريکا مطرح شد که ماموريت داره تا مثل هابل در مدت سه سال عکس هايي را از فضاي پيرامون مخابره کنه و احتمال وجود حيات در سيارات ديگه مثل زمين را بررسي کنه !

آيا ما تنها هستيم ؟ آيا اگر هستند از ما بهترانند يا هنوز در زندگي از ما عقب ترند ؟

وقتي که به اينها فکر ميکنم مو به بدنم راست ميشه ! نميدونم جوابش رو کجا پيدا کنم ؟! شايد هر کسي با خودش بگه من خيلي دير به اين سوالها رسيدم اما بايد بگم که سالهاست که اين سوالها در ذهنم جاريند اما همچنان جوابي براشون پيدا نکردم

نه علم تونست جواب بده و نه دين !

علم فقط از اعداد با توانهاي عجيب و غريب و معادلات پيچيده ميگه و دين از اين ميگه که فکر زياد باعث شک و کفر ميشه (3)


پي نوشت :

(1) شايد اين اولين جک و با حالترين انها باشه که ميگه : اولین پیام رسیده از ماهواره امید: زمین گرد است.

(2) براي اينکه کامل متوجه بشيد قسمت مشخصات فني و ويژگيهاي اين ماهواره را بخوانيد.

(3) اشاره به روايت سوال يک دانشمند از امام علي درباره فضا و سوالهاي لاينحل ذهنش که ايشان در جواب فرموده بودند بعضي از افکار اينچنيني تنها مايه شرک و کفرند پس همان بهتر که اصلا به آنها فکر نکنيد.

جمعه ۲۷ فوریهٔ ۲۰۰۹

هفت علت مهمی که همیشه مانع خلاقیت شماست


در طي وبگردي به اين مطلب رسيدم که گفتن و نقل قولش خالي از لطف نبود . لينک منبع اصلي را در پايين صفحه گذاشته ام .


آیا تا به حال در شرایطی بوده اید که به خودتان بگویید «من هر چه قدر تلاش کنم باز هم موفق نخواهم شد؟» وقتی همیشه با وجود تلاش فراوان شکست بخورید یعنی یک جای کارتان از ریشه خراب است. یکی از این «جا های کار» قوه خلاقیت است! اگر در هر کاری هیچ خلاقیتی از خود نشان ندهید در آن کار موفق نخواهید بود.
هر عنوانی که داشته باشید (خصوصآ وبلاگ نویس) در کارتان به خلاقیت نیاز دارید پس منتظر معجزه نباشید و از همین حالا با همین مطلب دوران خلاقیت و موفقیت در زندگی تان را شروع کنید ، روی علت های زیر دقیق فکر کنید. هر کدام که راجع به شما صادق است را به خاطر بسپارید و در طی زمان مرحله به مرحله راه حل های آن را کشف کرده و سعی کنید حلش کنید.

علت ۱: شما به کار خود علاقه ندارید
این مشکل را خیلی از افراد دارند. همیشه دوست داشته اید طراح اتومبیل شوید اما چشم به هم زده اید و می بینید آن چه دارید فوق لیسانس مهندسی نساجی است و نزدیک سی سال سن!
خوب در این شرایط نمی شود انتظار داشت شما صبح به صبح با ایده های نابی در رابطه با نساجی از خواب برخیزید و با شوق و ذوق سر کار روید. از من انتظار نداشته باشید راه حل دقیق را جلوی پای شما بگذارم چون هیچ کس به خوبی خودتان نمی تواند برای آینده تصمیم گیری کند اما در این حد بگویم که یا باید سراغ طراحی اتومبیل بروید یا باید به نساجی علاقه مند شوید.

«من حتی یک روز هم در زندگی ام کار نکردم ، آنها همش تفریح بود.» (ادیسون)

علت۲: شما امور مهم از غیر مهم را به خوبی تشخیص نمی دهید
در این رابطه قبلآ یک بار بحث کرده ایم. مشغول بودن به معنی مفید بودن نیست. اینکه شما از شش صبح تا نه شب سر کار هستید تضمینی برای موفقیت شما نیست. وقتی ساعت کاری تان به بحث راجع به فوتبال و ناهار و نماز و جوک و اسم ام اس و بلوتوث و… خلاصه می شود نتیجه هم مشخص است. موقعی انتظار نتیجه خوب داشته باشید که واقعآ کار کنید. حتی اگر یک ساعت کار مفید انجام دهید نتیجه آن را خواهید دید اما صرفآ سر کار رفتن نتیجه خوب به همراه نخواهد داشت.
«
مشغول بودن همیشه به معنی مفید بودن نیست، کار واقعی وقتی مشخص می‌شود که نتیجه خوبی بدهد و برای گرفتن نتیجه خوب چیزهایی از قبیل برنامه‌ریزی، هماهنگی، ذکاوت، شجاعت و… لازم است. با تظاهر کردن چیزی درست نمی‌شود.» (ادیسون)
علت۳: شما خیلی زود دلسرد می شوید
امروز با شوق و ذوق راجع به ایده جدید تان با همه بحث می کنید و فردا به همه می گویید« ایده مسخره ای بود فایده نداشت ، یه فکر دیگه کردم….»
در این حالت یا راه درست فکر کردن و تصمیم گرفتن را بلد نیستید یا زود دلسرد می شوید. به جای اینکه هر روز یک ایده جدید بدهید ماهی یک ایده را عملی کنید. از میان فکر های تان بهترین را انتخاب کنید و روی آن وقت بگذارید و با پشتکار جلو بروید.

«من هزاران بار شکست نخوردم! بلکه هزاران راهی را یاد گرفتم که به درست شدن یک لامپ ختم نمی شد.» (ادیسون)

علت۴: شما اشتباهات خود را زود فراموش می کنید
همه ما اشتباه می کنیم ، هیچ شک و ایرادی هم به این وارد نیست و این کاملآ طبیعت انسان است. اما اینکه هر دفعه اشتباه قبلی تان را از یاد ببرید و دوباره آن را تکرار کنید به هیچ وجه قابل قبول نیست. وقتی اشتباهی می کنید به خود بگویید این برایم درس خوبی شد که دیگه هرگز این اشتباه را تکرار نکنم و این را به خاطر بسپارید.

علت۵: شما به کار کردن عادت ندارید
اگر همیشه عادت داشته اید از نه صبح تا پنج عصر بنشینید پشت میز و امضا یا مهر بزنید انتظار نداشته باشید در کار جدید تان خلاقیت فوق العاده ای داشته باشید. یک شبه هیچ چیز عوض نخواهد شد پس فقط به کاری که می کنید ایمان داشته باشید و با پشتکار و صبر جلو بروید.

«صبر و شکیبایی کلید موفقیت است فقط باید به آن ایمان داشته باشید.» (ادیسون)

علت۶: شما وقفه زیادی بین کار ها می اندازید
اصلآ و ابدآ مشکلی با یک استراحت و تفریح به موقع نیست اما باید همیشه به یاد داشته باشید چه موقع هر چیزی کافی است و برای انجام دادن آن چه به نفع تان است اراده داشته باشید.

علت۷: شما شیوه زندگی نا سالمی دارید
Lifestyle یا «شیوه زندگی» و Healthy یا «سالم» از جمله کلماتی است که ایرانی ها عمومآ به کار نمی برند و حتی یه جورایی معادل دقیقی هم برای آنها در فارسی نداریم چون معنی ای که Lifestyle یا Healthy در انگلیسی می دهد عینآ همان مفهوم در کلمات «شیوه زندگی» و «سالم» را نمی رساند.

منظورم اینجا از شیوه زندگی نا سالم چیه؟ این که شب مسواک نزده (باور کنید!) جلوی تلویزیون روشن خوابتان ببره و صبح با صدای زنگ وحشتناک ساعت تان از خواب بپرید و صبحانه نخورده در حالی که لی لی کنان در حالی که سعی دارید همین طور که می دوید بند کفشتان را هم ببندید از خانه بیرون بزنید! باور بکنید یا نه «شیوه زندگی» یکی از مهم ترین عوامل موفقیت شماست. پس به زندگی تان نظم و ترتیب دهید و آن را درست مدیریت کنید.




منبع

جمعه ۲۰ فوریهٔ ۲۰۰۹

بدون شرح